Wzmacniacz 4xGU50 - elementy » SP9XUH - Polska Radiostacja Amatorska >

<-- MENU dla stron PAGU74B -->
 QTH Loc:  JN99WX    ITU: 28    DXZone: 15    Powiat: (M)KR    Gmina: KR11      
   
 
Antena Inverted V na 40 m
Balun prądowy 1:1
Miernik częstotliwości 100 MHz
Wzmacniacz 4 x GU50
Moduł pomiarowy MP-2010 

Informacje o zawartości strony

Wpisz znak

Księga gości

Moje GG

Wzmacniacz 4xGU50 - elementy


BLOK LAMP

   
1024x768 1024x768  1024x768

   
1024x768 1024x768  1024x768

Płyta mocowania lamp.

 
   płyta montażowa lamp


 
  Dławik antyparazytowy

    Wykonujemy go nawijając 4 –5 zwoi drutu srebrzonego fi 1,2 - 1,5 mm na średnicy 12 mm. Skok uzwojenia 4 - 5 mm. Wewnątrz tak wykonanej cewki umieszczamy rezystor, np. MŁT-2 – 2W o rezystancji 51 - 82 Ohm i do niego dolutowujemy cewkę. Jeden koniec rezystora przylutowujemy do wyprowadzenia anody w podstawce lampy, a drugi do dławika anodowego.


     
   1024x768  



Dławik katodowy

    Korpus dławika wykonany jest z teflonu o średnicy 20 mm, który w miejscu gdzie nawinięto uzwojenie został stoczony do średnicy 18 mm.. Na nim, na długości 65 mm nawinięte jest 110 zwoi drutu DNE 0,55 – 0,6 mm. Indukcyjność tak wykonanego dławika wynosi ok. 60 uH. Wyprowadzenia wykonałem z kawałków drutu srebrzonego, uformowanego tak, aby pasował do rozstawu otworów w płytce montażowej.

 
dławik katodowy
1024x768  


Dławik anodowy

   Przy budowie wzmacniacza powstały dwie wersje dławika anodowego. Pierwszy jaki wykonałem ma indukcyjność 560 uH, Pomiary analizatorem pokazały kilka mocnych rezonansów, a zwłaszcza jeden między pasmami 30 i 20 m. Pomimo oddalenia częstotliwości rezonansu od pasma 20m, jedna z prób, właśnie na 14 MHz, zakończyła się burzą trzasków i iskier na kondensatorze blokującym napięcie zasilania anody. Nie przerabiałem dławika (ładnie wygląda), tylko wykonałem drugą wersję dławika o znacznie mniejszej indukcyjności 140 uH. Z nim nie było już żadnych problemów i na wszystkich pasmach pracuje poprawnie.

I wersja

    Uzwojenie nawinięte jest drutem w emalii o średnicy 0,5 mm. Dla indukcyjności 560 uH potrzebne jest go około 16m. Karkas dławika wykonany jest z teflonu według zamieszczonego poniżej rysunku. 15 zwoi od strony dławików antyparazytowych, nawiniętych jest ze skokiem 3 mm. Nawinięcie koszyczka ułatwiło mi przygotowanie paska papieru z zaznaczonymi punktami. Po przyklejeniu do karkasu, nawierciłem otworki o takiej średnicy, aby weszły w nie drewniane wykałaczki. Teraz bez problemu można było ułożyć uzwojenie. Po nawinięciu zaimpregnowałem całość uzwojenia lakierem wysokonapięciowym.

   
dławik anodowy 1024x768 1024x768
     
   
pasek montażowy koszyka




II wersja

    Uzwojenie dławika anodowego składa z 149 zwoi drutu o średnicy 0,4 mm, nawiniętych w trzech sekcjach. Pierwsza, od strony anod lamp, ma 17 zwoi. Drut ułożony jest w rowkach gwintu M24. Gwint można wytoczyć, lub wykonać jeszcze prościej nakręcając nakrętkę M24. Teflon jest dość miękkim materiałem i bez problemu uda nam się wykonać gwint stalową nakrętką. Napięcie międzyzwojowe powstające na uzwojeniu od strony anod lamp jest duże. Zachowanie odległości ok. 2 mm pomiędzy sąsiednimi zwojami, zapobiegnie ewentualnemu przebiciu izolacji i uszkodzeniu dławika. Druga sekcja składa się z 42 zwoi, nawiniętych ściśle na średnicy 20 mm. Ostatnia, trzecia część uzwojenia, to 90 zwoi nawiniętych, także ściśle, na średnicy 26 mm. Całkowita indukcyjność tak nawiniętego dławika wynosi ok. 140 uH. Anoda w lampie GU50 wyprowadzona jest tak jak pozostałe elektrody, na cokół lampy. Utrudnia to podłączenie dławika anodowego do dławików antyparazytowych. Dlatego w korpusie dławika wywierciłem otwór przez który przepuszczona jest srebrzanka przylutowana do początku uzwojenia. Do drugiego końca drutu (już pod lampami) przylutowana jest miedziana blaszka, a do niej cztery dławiki antyparazytowe (zdjęcie dławików antyparazytowych). Dławik mocowany jest do płyty montażowej lamp za pomocą nakrętki M16.

 
 dławik anodowy 1024x768  1024x768


Dławik żarzenia

    Rdzeń, to pierścień ferrytowy o przenikalności 400 – 2000. Ja zastosowałem pierścionek wymontowany z przetwornicy zasilacza komputerowego. Ma on moc ok. 300 W i średnicę ok. 4 cm. Może być mniejszy, ale przy większej średnicy łatwiej nam jest go nawinąć. Uzwojenie ma 9 zwoi i wykonane jest z dwóch przewodów położonych równolegle obok siebie. Może to być, tak jak u mnie, typowy przewód o przekroju 1,5 mm2 stosowany w instalacjach elektrycznych.  Ilość zwoi jak i przekrój drutu  nie jest krytyczny. Przy dobieraniu drutu należy tylko pamiętać, że cztery GU50 potrzebują ok. 3A prądu.

 
dławik żarzenia
1024x768  


PI-FILTR

1024x768
1024x768
1024x768
     
1024x768
1024x768
1024x768

    Filtr typu PI, to chyba najtrudniejszy )przynajmniej dla mnie) do wykonania element wzmacniacza. Nie tyle pod względem mechanicznym, co elektrycznym,
Wstępne wyliczenia indukcyjności i pojemności wchodzących w skład PI-filtra, wykonałem z pomocą kalkulatora stworzonego przez krótkofalowca F1FRV Przedstawione w poniższej tabeli wyniki, zostały wyliczone przy założeniu napięcia anody 1100 V i prądu anody 0,5 A. W procesie strojenia, dobierania odczepów dokonałem pewnych zmian. Cewka pasm 30m – 10m, ilością zwoi i wymiarami pozostała bez zmian, natomiast odczepy zmieniły swoje położenie w stosunku do wyliczonych (opis cewki L5). Cewka pasm 160m – 20m została przerobiona. Powodem była niemożność prawidłowego zestrojenia w paśmie 160m. Indukcyjność całej cewki wynosi teraz 27 uH (33 zwoje)  – ostatecznie dla pasma 160m, skrócona do 25 zwoi (21 uH).


Cewka L5 - pasma 30m - 10m

    Cewka wykonana jest z miedzianego drutu o średnicy 4 mm. Średnica wewnętrzna – 56 mm (pomiędzy środkami zwoi 60 mm), ilość zwoi – 6 i 3/4, odstęp pomiędzy zwojami 3 mm (środkami  zwoi  7 mm), indukcyjność 2 uH. Cewka może być wykonana jako samonośna. Przy takiej średnicy drutu jej sztywność jest dobra i nie trzeba się obawiać o zmianę odległości pomiędzy zwojami. Ja dla ułatwienia montażu, wykonałem płytkę z tarnamidu, w której nawiercone są otwory o średnicy drutu.  W nie „wkręcone” jest uzwojenie.  co dodatkowo zapewnia zachowanie stałych odległości pomiędzy zwojami. Drut na początku cewki nagwintowałem, nakręciłem redukcję M5 na M4, a na nią kondensator blokujący napięcie stałe anody. Odczepy wykonałem z drutu miedzianego o średnicy 1,8 mm. Nie są one przylutowane bezpośrednio do cewki, tylko do miedzianych, skręcanych śrubą objemek. Można je swobodnie przesuwać po uzwojeniu, co okazało się bardzo pomocne w procesie zestrajania pi-filtra.

Pasmo Odczep - zwój
10 m
 0,95
 12 m  1,5
 15 m  2
 17 m  2,55
 20 m  3,2
 30 m  4,8

1024x768 1024x768 1024x768

 
mocowanie cewki


Cewka L6 - pasma 160m - 40m

    Korpus cewki zrobiony jest z teflonu. Aby, zmniejszyć masę cewki, środek został wybrany, a pozostawione ścianki i dno mają grubość 8 mm. Uzwojenie, wykonane miedzianym drutem w emalii o średnicy 1,25 mm, ułożone jest w wytoczonych rowkach. Ułatwia to nawijanie, a co najważniejsze rowki nie pozwalają na zmianę odległości pomiędzy zwojami podczas eksploatacji. Średnica wewnętrzna cewki - 48 mm (pomiędzy środkami zwoi ok. 49,3mm), ilość zwoi – 33, długość nawinięcia 80 mm, odstęp pomiędzy zwojami 1,2 mm (środkami zwoi 2,45 mm). Odczepy, w postaci koluszek, znajdują się: dla pasma 20 m na 2 – 4 zwoju, dla pasma 80 m – 11do14 i dla pasma 160 m  - 25 do 33.

Pasmo Odczep - zwój
40 m
 4
 80 m  13
 160 m  25


   
cewka pasm 160 m - 40 m 1024x768


Kondensatory

    Kondensatory filtra typu pi, anodowy i antenowy, wykonałem w warunkach domowych, a do ich budowy wykorzystałem materiały,  które miałem w warsztacie. Dlatego niektóre elementy są troszkę „przesadzone”, np. gruba 2 mm blacha na płytki rotora i statora kondensatora anodowego. Ale wydaje mi się, że ostateczny efekt, nie jest najgorszy, a przy okazji zebrałem sporo doświadczeń w pracach mechanicznych.
Płytki rotorów wykonane zostały metodą tradycyjną, tzn. obtoczone na wymiar i wyfrezowane, a nie jak dziś się to najczęściej robi, wycięte laserem czy strumieniem wody. Prawidłowe odległości pomiędzy płytkami statorów jak i rotorów, zachowane są dzięki tulejkom dystansowym. Sygnał z rotora zbierany jest przez ślizgacz wykonany z mosiężnej sprężynującej blaszki. „Obudowy” kondensatorów zrobione są t dobrego izolatora, jakim jest teflon. Cztery duraluminiowe szpilki utrzymują konstrukcję w całości, a na dwóch z nich zamontowane są płytki statora. Dla kondensatora anodowego nie robiłem dodatkowego hamulca, zapobiegającego samoistnemu obracaniu się rotora pod wpływem jego ciężaru. Wystarczyło dobre skręcenie śrubami i wykonanie dokładnie dopasowanych mosiężnych tulejek, w których obraca się oś rotora. W przypadku kondensatora antenowego nie obyło się bez dodatkowego hamulca. Masa rotora i jego bezwładność powodowały obracanie się rotora, zmianę pojemności, no i efekt wiadomy, rozstrojenie pi-filtra. Na zdjęciu widać pierwszą wersję hamulca, która niestety się nie sprawdziła i został on przerobiony. Teraz hamulec wykonany jest z dwóch półkoli, skręcanych dwoma śrubami. Pozwala to dokładne ustawić siłę hamowania i zapobiega jego rozregulowaniu. Kondensatory wykonane były jako jednosekcyjne. Podczas uruchamiania okazało się, że wartości pojemności początkowych są zbyt duże i nie pozwalają na prawidłowe zestrojenie filtra w górnych pasmach. Podzieliłem kondensatory na sekcję, usuwając po jednej płytce statora i montując w jego miejsce tulejki izolacyjne. Tak na marginesie, przekonałem się co potrafi w.cz. i jak ważna jest precyzja i staranność przy wykonywaniu elementów. Najprawdopodobniej w jednej z tulejek izolacyjnych kondensatora anodowego, pozostała niewyczyszczona odrobina oleju po gwintowaniu. Podczas jednej z prób strojenia na większej mocy nastąpił przestrzał i tulejkę rozerwało.

kondensator anodowy
  sekcja I:    6 –64 pF; ilość płytek: rotor – 5, stator - 4
sekcja II:   15 –160 pF; ilość płytek: rotor – 11, stator - 10
grubość płytek rotora i statora – 2 mm
szczelina rotor/stator – 2,5 mm

 1024x768  1024x768  1024x768
     
     
 1024x768  1024x768  1024x768


kondensator antenowy
  sekcja I:    40 –1200 pF; ilość płytek: rotor – 18, stator - 17
sekcja II:   25 –770 pF; ilość płytek: rotor – 12, stator - 11
grubość płytek rotora i statora – 1 mm
szczelina rotor/stator – 2 mm

 1024x768  1024x768  1024x768
     
     
 1024x768  1024x768  1024x768


Transformator wysokiego napięcia

    Projektując wzmacniacz i dobierając transformator, myślałem o ewentualnej zmianie lamp na mocniejsze.  Dlatego zastosowałem rdzeń o mocy 1100VA. Dla czterech GU50 przy normalnej mocy (realnej, nie 1 kW !!!) uzyskiwanej z tych lamp, wystarczy transformator 600 – 800 VA.

Moc: 1100 VA
Uzwojenie pierwotne¨230V, 4A
Uzwojenia wtórne:
  I 860V, 1,2A, odczep 820V – anoda
  II 232V, 0,3A, odczep 218V – siatka druga
  III 90V, 0,3 A – siatka pierwsza –100V
  IV 37V, 0,3 A - niewykorzystane
  V 25V, 0,3 A - siatka pierwsza, napięcie polaryzacji
  VI 29V, 0,3 A - siatka pierwsza, napięcie polaryzacji
  VII  20 V, 0,3 A - siatka druga, uzwojenie dodatkowe


 1024x768  1024x768  1024x768